پايگاه اطلاع رساني شيعه آنلاين

سپاس خداوندی را که بندگان خویش را به دعاو خواستن از خود فرمان داده چنانکه می فرماید: «ادعُونِی أَستَجِب لَکُم»؛ مرا بخوانید تا شما را اجابت کنم.(1) و سپس فرمانبرداری و معصیت کار را نسبت به رحمت خود به طمع انداخت آن جا که فرمود: «فَإنِّی قَرِیبٌ أُجِیبُ دَعوَةَ الدَّآعِی إذا دَعَانی ...»؛ من نزدیکم و خواسته ی دعا کننده را آن گاه که مرا بخواند، پاسخ می دهم. (2) و درود و سلام بر محمد (ص) آقای پیامبران و بر آل و اصحاب برگزیده ی او.
از مسایلی که مورد انکار وهابیان قرار گرفته، جواز دعا همراه با بالا بردن دست هاست؛ خواه این دعا پس از نماز باشد، یا بعد از خوردن غذا و یا در مقابل قبرها؛ به صورت منفرد و یا جمعی و در کل هر کجا که هوای نفس و خیال آنان حکم کند (3) این چنین دعایی را بدون هیچ دلیلی و تنها به پیروی از گمان و خیال خود بدعت و حرام می دانند.
برای بررسی این بدعت و ناهماهنگی آن با احکام و روایات وارده باید فلسفه ی دعا و نحوه ی ادای آن، از دیدگاه قرآن و سیره و سنت مورد بررسی قرار گیرد.